Dramatopisarz, aktor i reżyser urodzony w 1959 roku. Ukończył szkołę aktorską w Berlinie, następnie występował na wielu scenach niemieckich. Od roku 1987 pracował w norweskiej telewizji jako scenarzysta i aktor – reżyserował zarówno w TV jak i w norweskich teatrach. 

Kura na plecach (Das Huhn auf dem Rücken)
(2003) – Prapremiera Polska w Teatrze Na Woli, Warszawa 2004; pod tytułem Ucho van Gogha od 4 października 2008 w repertuarze warszawskiego Teatru Bajka

Odjazd, zimna komedia z piosenkami, Polska Prapremiera 29 października 2005 w Teatrze Rozrywki w Chorzowie

Zimny prysznic (Kalte Duschen), tragifarsa małżeńska, Polska Prapremiera 12 września 2008 w Teatrze Powszechnym im. J. Kochanowskiego w Radomiu, 19 września 2008 Premiera w warszawskim Teatrze Komedia

Letnisko - sztuka zdobyła III nagrodę w konkursie KOMEDIOPISANIE 2010.

Pan baron przychodzi boso i płaci guzikiem, przedstawienie impresaryjne odbyło się 26 listopada 2007

Adonis ma gościa - główna nagroda w XX Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży (ogłoszoną przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, 2009); Prapremiera 21 stycznia 2010 w Teatrze Rozrywki w Chorzowie

Cesarz na śmietniku

Warszawa Love Story

W 1989 w Blaek Box Theater w Oslo duży sukces odniosła debiutancka sztuka Freda Apke Z powodu choroby zamknięte. W roku 1991 powrócił do Niemiec, gdzie działał jako aktor i reżyserował m.in. w Kampnagelfabrik Hamburg, Stattheater Fürth, Stattheater Herford, Deutsches Theater Berlin – Szekspira, Goethego, Nestroya, Moliera, Ibsena, Strindberga, Enquista. Tłumaczył też z norweskiego i szwedzkiego, przede wszystkim Ibsena i Strindberga. W roku 1987 otrzymał nagrodę Północnej Westfalii za sztukę Szklane oczy. „Die Wek” uznała jego tragikomedię Winyl, wystawioną przez berlińską grupę teatralną Kerkhoff za najcelniejszy portret generacji niemieckich trzydziestolatków schyłku XX wieku. Sztuka przeszła przez większość scen niemieckich, obecnie trwają przygotowania do jej ekranizacji. W 2000 roku Fred Apke otrzymał nagrodę aktorską za współczesną rolę komediową na festiwalu Bawarskie Dni Teatralne. Nota bene - jak wspomina nie bez rozbawienia - było to przygotowane w kilka dni zastępstwo. W 2003 roku został nominowany do prestiżowej nagrody za najlepszy scenariusz filmowy sezonu, którego produkcja rozpoczyna się właśnie w Berlinie.
Sztuki Freda Apke wystawiane były dotychczas w Niemczech, Anglii, Norwegii na Ukrainie. W Polsce, w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym, Apke zrealizował własną adaptację „Fausta” z Martą Klubowicz w roli Mefistofelesa (inscenizacja pokazywana była również w Warszawie). Jego adaptacja Cierpień młodego Wertera Goethego - wcześniej grana już w Niemczech - w marcu 2005 została wystawiona w jednym z offowych teatrów na Brodway'u. We współpracy z Renatą Przemyk wystawił musical Odjazd w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, którego premiera odbyła się w październiku 2005.
W twórczości Freda Apke wyodrębnić można trzy nurty: przede wszystkim komediowy, momentami oscylujący ku grotesce, po wtóre - sztuki surrealistyczno-poetyckie, zawsze związane z muzyką (jak np. współczesne libretto operowe) i wreszcie pełne polotu i fantazji utwory dla dzieci, których chętnymi widzami bywają również dorośli. Jako reżysera natomiast interesuje go głównie klasyka, ale klasyka poddana próbie współczesności, a więc sprawdzanie na scenie jak dawne, wielkie teksty funkcjonują w dzisiejszej rzeczywistości. Takie właśnie - pokazane we współczesnym klimacie i wśród dzisiejszych realiów - były jego inscenizacje Fausta, Peer Gynt`a, Nory i Upiorów Ibsena, molierowskiego Mizantropa i szekspirowskiego Króla Jana. Jego pełna goryczy komedia Kura na plecach miała swoją światową prapremierę w Teatrze na Woli w Warszawie we wrześniu 2004 roku.

o innych sztukach Freda Apke:

Wegen Krankheit geschlossen
(1988) Black Box Theater Oslo

Liquide Mittel
(1991) Vertriebstelle und Verlag deutscher Bühnenschriftsteller – VVB.

Noli me tangere
(1990) Uraufführung 1992 Stadttheater Herford.

Der Kaiser auf dem Misthaufen – sztuka dla dzieci;
(1992) Uraufführung 1996 Stadttheater Herford – VVB Verlag.

Das Martyrium der Begüterten
(1993) VVB Verlag- prapremiera 1997.

Räuber und Gendarm
(1997) VVB – prapremiera 1997

Ihr habt mir meine Zarte ermordet! Ein Spiel um den Tod nach dem Ackermann aus Böhmen; (1994) - prapremiera 1996.

Glasaugen
(1995) stypendium regionu NRW.

Flieg Krähe, Flieg! – opera dla dzieci;
(1995) prapremiera - 1996.

Jeppe im Paradies – nach Holberg;
(1996) prapremiera plenerowa –lato 1996.

Balance
(1995) prapremiera w Theater am Ufer Berlin, wiosna 1996.

Mysterien wg Knuta Hamsuna (1997)

Schwebende Lasten
(1997) Uraufführung Herbst 1997 Deutsches Theater Berlin – Baracke.

Vinyl
(1998) – prapremiera w  Theater am Halleschen Ufer Berlin, 1998.
scenariusz dla Alexander Jarreis.

Werthers Leiden – wg Goethego
(1998) LITAG – Verlag Bremen. Prapremeira - styczeń 1999 w Stadttheater Fürth.

Die Golemrezeptur - prapremiera - 2000 w Stadttheater Fürth.

Selma oder die Reise um den Tisch
Prapremiera - 2001 w Stadttheater. Wydano jako słuchowisko na CD.

King Jubal
(2001)

Nebenan – dort drüben
(2002)

Die Nachtigall und die Rose wg. Oscara Wilde`a
(2002) Prapremiera - 2003 Tafelhalle Nürnberg mit dem Ensemble Kontraste.

przekłady z języka norweskiego i szwedzkiego na język niemiecki:

• Nora - Henrik Ibsen
• Der Pelikan - August Strindberg

opracowania scenariuszy dla Telewizji Norweskiej:

• Kennst du das Land (NRK 1987)
• Deutschland bleiche Mutter (NRK 1988)
• Der Tod ist ein Meister aus Deutschland (NRK 1988)
• Der Ruf nach dem neuen Menschen (NRK 1993)

scenariusze:

Vinyl – wg własnej sztuki dla Alexandra Jarreis
Polka Service dla Matl Findl
Amour Fou we współpracy z Pit Riethmüller. Nominacja do Niemieckiej Nagrody za Scenariusz - 2003. Film - 2004. Reżyseria: Pit Riethmüller.

słuchowiska:

• Noli me tangere wg własnej sztuki
• Selma oder die Reise um den Tisch wg własnej sztuki.