Sztuki

Metro Afganistan

Pawłowski, Łukasz

„Wojna to my. Wojna to Polska. Bez wojny nie byłoby Polski.” Wszystko zaczyna się od niewinnych zabaw na podwórku, jeszcze w dzieciństwie. Jesteśmy karmieni wojną w domu i w szkole, którą opuszczamy z martyrologicznym garbem. Politycy od niepamiętnych czasów budują wspólnotę i tożsamość naszego narodu, żerując na przekonaniu, że dziejową misją Polski jest bycie przedmurzem chrześcijaństwa i Chrystusem narodów. Łukasz Pawłowski bierze pod lupę idee „świętej wojny” oraz etosu i wizerunku polskiego żołnierza.

#ciemność

Kaczorowski, Tomasz

#ciemność Tomasza Kaczorowskiego stanowi ambitną i atrakcyjną próbę trawestacji Jądra ciemności Josepha Conrada w świat korporacji opowiadany językiem mediów społecznościowych, wyświetlanych na ekranach smartfonów krótkich komunikatów tekstowych, błyskawicznych pytań i odpowiedzi. Kaczorowski odkrył dla swego utworu unikalną formułę, co znajduje odzwierciedlenie nawet w jego specyficznym komputerowym zapisie (stanowiącym zderzenie tekstów rodem z komunikatorów ze specjalistycznym językiem programowania).

Pippi Langstrump

Lindgren, Astrid

Dwuczęściowa adaptacja oparta o cykl powieściowy Astrid Lindgren (Pippi Långstrump, Pippi wchodzi na pokład,  Pippi na Południowym Pacyfiku). Pippi to jedna z najbardziej znanych postaci literatury dziecięcej. Dziewięcioletnia, piegowata, osierocona dziewczynka o marchewkowych włosach splecionych w dwa warkoczyki na swój wielce niekonwencjonalny sposób walczy o prawa dzieci i obnaża zakłamanie oraz rutynę świata dorosłych, zawsze jednak w swoich działaniach kierując się dobrem innych, spiesząc na ratunek słabszym i poszkodowanym.

Ronja, córka zbójnika

Lindgren, Astrid

Ronja, córka zbójnika to opowieść o dziewczynce, która dzięki samodzielności, odwadze, miłości i dziecięcej wrażliwości doprowadziła do pogodzenie zwaśnionych rodów. Historia zaczyna się od przyjścia na świat Ronji, córki Lovis i Mattisa. Mieszkają w ogromnym zamku wraz ze swoją zbójecką bandą (12 zbójów), a Mattis jest najpotężniejszym hersztem w okolicy. W tę sama noc, kiedy narodziła się Ronja, w zamek uderzył potężny piorun i rozłupał go na dwie połowy.

Poganie

Jabłonska, Anna

Dom bohaterów jest w trakcie remontu, wszystko pogrążone jest w chaosie − tło wydarzeń stanowi symboliczne dopełnienie rozpadu, którego doświadcza rodzina. Marina i Oleg próbują związać koniec z końcem, dlatego ignorują rozpaczliwe próby zwrócenia na siebie uwagi ich córki, studentki Kristiny. Wszystko się zmienia wraz z przedświąteczną wizytą Natalii, matki Olega − starszej kobiety przepełnionej fanatycznym pragnieniem nawrócenia bliskich. Bohaterowie muszą odpowiedzieć sobie na pytanie, czym dla nich jest wiara.

Hieronymus

Ularu, Nic

W koszmarach Hieronima Boscha pojawiają się wizje z jego obrazów - czy raczej stanowią inspirację do ich stworzenia. Owe "heretyckie" obrazy ściągają uwagę inkwizycji. To świetny materiał dla teatru formy, teatru lalkowego, dla wszystkich twórców z wyobraźnią plastyczną! Hieronymus stwarza także duże możliwości pracy z nowymi mediami.

≈ [prawie równo]

Khemiri, Jonas Hassen

Bywa, że „niewidzialna ręka rynku” zmienia się w dominujący uścisk Mamony. Bohaterowie dramatu o tajemniczym, ironicznym tytule ≈ [prawie równo] rozpaczliwie manewrują między rafami współczesnego kapitalizmu. Andrej, Piotrek, Martyna, Mani, Freja i inni są uwikłani w pozornie najlepszy system, jaki wymyślono – lecz obecnie drżący w posadach. Khemiri tworzy rodzaj dyskursywnego kabaretu złożonego z różnych scen – jego celem nie jest jednak obśmianie systemowego kolosa.

Rzemieślnicy

Knutzon, Line

Alice i Manfred zatrudniają ekipę do wyremontowania wymarzonego domu. W ich azylu zagnieżdża się grupa remontowa – robotnicy celowo opóźniają koniec remontu, panoszą się, dają „dobre” rady, jeden z nich jak gdyby nigdy nic zalega w małżeńskim łożu. Mieszkanie coraz bardziej przypomina ruinę. Tworzy się sytuacja prawie kafkowska – z domu nie ma ucieczki, a fachowcy zdają się rządzić lokatorami. W końcu miarka się przebrała. Prozaiczny remont staje się okrutną próbą sił.

Najpierw się przecież trzeba urodzić

Knutzon, Line

W dość nadrealistyczny, montypythonowski sposób autorka kreuje szóstkę bohaterów, wchodzących ze sobą w różne romantyczne konstelacje. A wszystko zaczyna się od rozstania Alexa i Nymse. Knutzon z ogromną dozą absurdalnego humoru przygląda się skomplikowanym związkom. Jak mówi jeden z bohaterów: „tysiące rzeczy wplątuje się w życie człowieka” – i są to rzeczy nie do uniknięcia. Człowiek zostaje pochłonięty przez magmę codzienności, w której non stop konfrontuje się z innymi. Jednym z lejtmotywów sztuki są tkwiące w jednostce „łącza”.