Aktor i dramaturg. Absolwent Wydziału Aktorskiego WSKiMS w Warszawie. Swoje doświadczenie budował na styku praktyki aktorskiej i pedagogicznej pod opieką prof. Edwarda Linde-Lubaszenki (tytuł Magistra Sztuki). Doświadczenie sceniczne zdobywał u reżyserów takich jak Grzegorz Chrapkiewicz, Andrzej Żarnecki czy Łukasz Gajdzis (m.in. role w Królowej piękności z Leenane, Napis i W pokoju obok).
Warsztat dramaturgiczny rozwijał w oparciu o metodologię WFDiF (adaptacja i dramaturgia współczesna), kursy pisarskie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Masterclass z zakresu architektury narracji i psychologii postaci (2025). Wykształcenie uzupełnił o kursy montażu filmowego w Warszawskiej Szkole Filmowej(2015), co przekłada na specyficzną strukturę swoich tekstów – gęstą, rytmiczną i nastawioną na precyzję sytuacyjną.
NOTKA ARTYSTYCZNA
W mojej pracy dramaturgicznej nie interesuje mnie „literatura”, lecz sytuacja sceniczna i oś napięcia. Jako aktor i reżyser buduję teksty w oparciu o brutalnie relacyjny konflikt – tam, gdzie aktor gra starcie sił, a nie abstrakcyjną ideę. Punktem wyjścia jest dla mnie zawsze precyzyjna sytuacja, która stopniowo odsłania mechanizm działania bohatera, aż do końcowego cięcia.
Najmocniejszym rdzeniem mojej twórczości jest zderzenie jednostki z instytucją i systemem. Interesuje mnie gorzki realizm sytuacyjny oraz dramaturgia mechanizmu, w której minimalny gest potrafi rozsadzić strukturę relacji. Moje teksty to ring – miejsce intymnej, rytmicznej rozgrywki, gdzie emocje są efektem precyzyjnej konstrukcji, a nie melodramatu. Absurd w moich dramatach nie jest ozdobą, lecz naturalną konsekwencją rzeczywistości, w której bohaterowie próbują odnaleźć sprawczość w układach sił często przerastających ich pojmowanie.
Blisko mi do dramaturgii relacyjnej w duchu McDonagha i Rezy, z zainteresowaniem mechanizmem instytucji i konstrukcją sceny, bliżej współczesnej dramaturgii europejskiej niż klasycznego dramatu psychologicznego.