Węgierski autor młodszego pokolenia. Jego znaczące powieści, między innymi Mesjasze, Iksowie, Niewola, sztuki teatralne: Szalbierz (1983), Kwartet (1997), Prah (2007) opowiadają o newralgicznych kwestiach zasadniczych, zarówno historycznych, jak i społecznych, o poważnych konfliktach człowieka z historią. I Zaciemnienie też jest takim utworem. Dotyka tak głębokich zagadnień, że chociaż powstało w 2002 roku (prapremiera w teatrze PestiSzínház), to we wznowieniu w 2012 roku (scena Rózsavölgyi Szalon, w obu przypadkach w reżyserii László Martona) przemawiało z taką samą mocą, a nawet jeszcze ostrzej, silniej niż dekadę temu.