Jane i Tom dobijają pięćdziesiątki. Dwójka ich dzieci rozpoczyna właśnie samodzielne życie i małżeństwu doskwiera syndrom pustego gniazda. Do tego mężczyzna wydaje się zdekoncentrowany, odwołuje kolejnych pacjentów, łyka garściami suplementy i witaminy, by wkrótce dowiedzieć się o diagnozie, która wywróci do góry nogami życie całej rodziny. Kiedy próg sklepu z zabawkami, w którym pracuje Jane, przekracza charyzmatyczny wdowiec Wayne, kobieta nawiązuje z nim nić porozumienia, która przeradza się w przyjaźń i w romans. Jane musi podjąć decyzję.
Czy można o poważnej chorobie napisać komedię? I to zmysłową komedię? Jill Daum, która fabułą swojego dramatu nawiązuje do własnej sytuacji osobistej, udowadnia, że tak. Sztuka obfituje w zabawne scenki, iskrzy się żarcikami, nie stroni nawet od rubasznego humoru, którego głównym źródłem jest nadrabiająca zaległości w życiu seksualnym szefowa Jane, Lori, ale sporo go także w interakcji obu bohaterek i dyskusjach Jane z córką i synem, którego w swej nadopiekuńczości wyposaża nawet w zapas prezerwatyw.
Ale „Zapomnieć o jutrze” to nie tylko sztuka o chorobie – która zresztą paradoksalnie mobilizuje bohaterów, by „złapać życie za rogi”. To także sztuka o życiowych rozdrożach – o lęku związanym z decyzją. Dla Jane i Toma będzie to decyzja o związku, dla Lori – o dalszych losach jej firmy, dla Aarona i Wynn – o podjęciu lub rezygnacji ze studiów i wyborze drogi zawodowej. Przede wszystkim jednak jest to sztuka o sile miłości.
Dramat Jill Daum miał w bieżącym roku swoją kolejną bardzo udaną premierę. W Here for Now Theatre (Ontario) zrealizował go reżyser polskiego pochodzenia Peter Pasyk, którego serdecznie rekomendujemy teatrom również w naszym kraju, służąc kontaktem. Poniżej link do recenzji z realizacji Pasyka:
https://ontariostage.com/forget-about-tomorrow-here-for-now/