język polskijęzyk angielski

Garpe, Margareta

Garpe, Margareta

Autorka i reżyserka ur. 1940 w Sztokholmie, zaliczana do grona najważniejszych szwedzkich dramatopisarek. W latach 80. współpracowała ze sztokholmskim teatrem Unga Klara i tworzyła wspólnie z Suzanne Osten - ich Jezu, dziewczyny, wolność jest bliska! to jedna z przełomowych sztuk feministycznych.

Garpe wpisuje się w nurt współczesnego dramatu psychologicznego. Głównym tematem jej sztuk są kobiety - ich postawa wobec zajmowanych ról w związkach, rodzinie i społeczeństwie oraz skomplikowane relacje między matką i córką.

W 1996 według jej dramatu Dla Julii (przekład: Elżbieta Ptaszyńska-Sadowska) nawiązującym do Panny Julii Strindberga Robert Gliński wyreżyserował spektakl telewizyjny.

Sztuki reprezentowane przez ADiT: Test

Test

Tłumacz
Thylwe, Halina
Gatunek sztuki
Dramat
Obsada kobiet
Obsada mężczyzn

Bohaterami tej krótkiej sztuki są 40-letnia Rebecca i jej niewiele od niej starszy partner Hannes. Oboje są po tzw. przejściach i mają dzieci z poprzednich związków. Jak chce autorka : „kochają się, ale teraz słyszymy ich wylęknione serca".

Rebecca jest w ciąży. Właśnie podjęła decyzję o zrobieniu badań prenatalnych. Predestynuje ją do tego jej wiek. Bohaterowie spotykają się w gabinecie lekarskim w oczekiwaniu na lekarza. Przez te przeciągające się chwile mają czas porozmawiać o swoich obawach, nadziejach, o swoim związku. Mamy okazję poznać ich historię, wysłuchać ich wątpliwości, bowiem decyzja o zrobieniu odpowiednich testów dojrzewała długo, rodziła się w bólach i z oporami. Jeśli okaże się, że z dzieckiem jest coś nie tak... to co dalej z tym zrobić?

Masa dylematów, które nieodmiennie towarzyszą każdej parze znajdującej się w podobnym położeniu. Ciągła niepewność.

Łatwo nam zrozumieć bohaterów, ponieważ naszkicowani są z psychologiczną wnikliwością i ciepłem. Rozumiemy ich rozterki, nie potępiamy, ponieważ dobrze czujemy ich lęk. Wielka to zasługa Margarety Garpe, a także tłumaczki, dzięki której dialog brzmi bardzo naturalnie i żywo.

Trudny temat przedstawiony został bez wielkich deklaracji i komunałów. Po cichu, subtelnie, tak jak ciche, choć bolesne są lęki naszych bohaterów.

Joanna Olczakówna dla ADiT