Sopoteka / ul. Kościuszki 14 (Sopot Centrum poziom +1), godz. 18:30
Wystąpią aktorzy i aktorki Teatru Wybrzeże
Mistrzowska literacko i zaskakująco zabawna opowieść o tym, jak trudno w naszej kulturze rozmawia się o śmierci i jak nie umiemy sobie radzić zarówno z procesem umierania, jak i ze śmiercią bliskich. Choć, jak mówi Gloria: „śmierć to część życia, jak narodziny”. Ten tekst to koncert na dwa bardzo różne, ale równie silne głosy. Opowieść o dwóch bardzo różnych, ale równie interesujących kobietach. Historia dwóch bardzo różnych losów, które zazębiają się w nieoczekiwany, ale głęboko ludzki sposób.
Grace Stiles to 90-letnia kobieta mieszkająca na wsi, na głębokiej amerykańskiej prowincji. Całe życie ciężko pracowała, nie użalała się nad sobą i pokładała ufność w Bogu. Ma raka i teraz wróciła do domu ze szpitala, żeby umrzeć. Właściwie jest z tym pogodzona, ale doskwierają jej drobne, codzienne niedogodności, jak niemożność samodzielnego pójścia do toalety. Gloria Whitmore to jej całkowite przeciwieństwo: nowoczesna, pracująca zawodowo kobieta z wielkiego miasta, wierząca w postęp, feminizm i prawo kobiet do samorealizacji. Po wyjeździe z metropolii nie może znaleźć pracy, więc jako wolontariuszka pracuje w hospicjum. Ma pomóc Grace. Jak się potem okaże, wybór hospicjum jako miejsca pracy nie był przypadkowy: Gloria porzuciła z mężem miasto po śmierci dziecka, nie mogąc znieść znajomych kątów. Śmierć ją przeraża, a zarazem fascynuje.
Ziegler ciekawie rysuje postaci: na początku bawią nas zachowania kobiet, ich drobne manieryzmy, a potem niepostrzeżenie zaczynamy dostrzegać ich charaktery i osobowość. I nagle okazuje się, że wszystkie te kontrasty ujawniają to, co wspólne dla obu kobiet: cichą determinację i ukrywaną wrażliwość. I powstaje delikatna równowaga między nimi, tym bardziej wzruszająca, im bardziej niedoskonała.
Autor kilkunastu sztuk teatralnych i scenariuszy do musicali, wykłada dramatopisarstwo i scenografię na wydziale sztuk pięknych Uniwersytetu im. Washingtona i gen. Lee w Lexington, w stanie Wirginia. Debiutował w roku 1978 sztuką Weeds, jego Home games otwierały sezon na off Broadway w nowym Jorku w roku 1989, inne jego nowojorskie premiery to The Ninth step i Last Resort. Duży sukces odniosła sztuka Mrs. Kemble’s Tempest wystawiona najpierw w Filadelfii, a potem, w roku 2002, pokazana na Edynburskim Fringe Festiwal. Jest miłośnikiem i znawcą literatury włoskiej, przetłumaczył m.in. Sześć postaci w poszukiwaniu autora Luigi Pirandlla oraz Sługę dwóch panów Carla Goldoniego.
Ziegler jest członkiem The Dramatist Guild and the Writers Guild of America.
Premiera Grace i Gloria odbyła się 16 lipca 1996 roku w Teatrze im. Laury Pels na nowojorskim off Broadway’u, po czym sztukę w roku 1998 przerobiono na film telewizyjny ze znakomitymi aktorkami Geną Rowland i Dianą Lane. Film ten zdobył w 1999 roku nagrodę „Christopher Award”, przyznawaną filmom i programom telewizyjnym, które „afirmują najwyższe wartości duchowości człowieka”. Grace i Gloria grana była w licznych teatrach amerykańskich, a następnie kolejno w Wiedniu (2000), Paryżu (2002), w Niemczech (2003-04), Kanadzie (2005), na Węgrzech oraz od 2006 roku w Polsce w Teatrze na Woli w Warszawie - w roli Grace wystąpiła Stanisława Celińska, w roli Glorii Lucyna Malec.
materiał z programu Teatru na Woli, Warszawa
