język polskijęzyk angielski

Leigh, Eve

Leigh, Eve

Rebecca „Eve” Leigh (ur. 1984) jest zamieszkałą w Wielkiej Brytanii amerykańską dramaturżką, dramatopisarką i reżyserka teatralną. Urodziła się i spędziła swoje wczesne lata w Nowym Jorku jako córka kompozytora muzyki teatralnej Mitcha Leigh i artystki Abby Leigh. Jest absolwentką historii Uniwersytetu Cambridge (2006). Pierwszą realizacją Leigh (King’s Head Theatre w Islington, 2008) była jej własna adaptacja Dybuka Szymona An-skiego. Jej realizacja sztuki Well Lisy Kron została przeniesiona z Trafalgar Studios do Apollo Theatre. Spektakl został nominowany do nagrody Theatregoers’ Choice w kategorii najlepsza nowa komedia. W lutym 2019 swoją premierę w Bush Theatre miał dramat Leigh Sztuczka. W tym samym roku napisała na zamówienie festiwalu czytań scenicznych Brexit Stage Left sztukę traktującą o relacjach Wielkiej Brytanii z Europą po Brexicie. Również w roku 2019 w teatrze Royal Court ma swoją premierę jej sztuka Midnight Movie. 
W dorobku Eve Leigh znalazły się także wielokrotnie nagradzane How To Win Against History, Stone Face oraz Silent Planet. Jest również autorką interaktywnych instalacji m.in.: The Voice of the House (Duppini Art Group, Weliko Tyrnowo), Your Future (Camden People'sTheatre, Hebbel am Ufer, Ballhaus Ost oraz Sophiensaele, Berlin), A Short and Boring Story (Camden People's Theatre). Leigh opublikowała między innymi sztuki Silent Planet (2014) i Stone Face (2016).
Artystka mieszka w Londynie z mężem Tomem Pennem, również twórcą teatralnym.
 

Sztuczka

Autor
Leigh, Eve
Tytuł oryginalny
The Trick
Tłumacz
Birden, Rubi
Gatunek sztuki
Dramat
Obsada kobiet
3
Obsada mężczyzn
1
Postacie
główna rola dla starej aktorki
Szczegóły
„Sztuczka” została napisana dla Royal Shakespeare Company, a przetłumaczono ją na zamówienie Teatru Polskiego w Bydgoszczy, w ramach Festiwalu R@port.
Prapremiera
Bush Theatre, reż. Roy Alexander Weise, 2019

Mira ma 65 lat, siedem miesięcy temu straciła męża, dla którego chciało jej się zaczynać każdy dzień. Jonasz nie znikł z jej życia. Odwiedza ją i pilnuje, by nie zatraciła się w rozpaczy, by dbała o siebie i o pływającą w akwarium rybkę. Mira wie, że musi dalej żyć i się stara. Z różnym skutkiem. Sztuczka jest dramatem o starzeniu się i o stracie. Występujące w niej prócz „Miry” i „Jonasza” dwie aktorki naprzemiennie wcielają się w swoisty chór analizujący wraz z bohaterką kolejne etapy starzenia się i próbujący ustalić, od czego to się właściwie zaczęło, oraz w różne postaci osaczające bohaterkę – „wrogie siły” symbolizujące świat, z którym stary człowiek musi się zmagać i z biegiem czasu coraz trudniej sobie radzi – jak fachowczynie od naprawek poremontowych, które wyłudzają pieniądze, szantażując Mirę zgłoszeniem „gdzie trzeba” jej domniemanej starczej niesprawności. Tytułowa „sztuczka” ma w dramacie różne oblicza. Od dosłownego karcianego triku po łyżeczkę lodów, która w „magiczny sposób” przywraca staremu człowiekowi na chwilę apetyt na życie. Dramat Eve Leigh z czułością, wnikliwością i humorem ukazuje temat, który współczesna dramaturgia zdaje się trwożliwie unikać – temat niewygody starości.

Subskrybuj Leigh, Eve