Petroniusz, Arbiter
Gajusz Petroniusz Arbiter (ok. 27–66 n.e.) – rzymski pisarz, arystokrata i smakosz, nazywany „arbitrem elegancji” dworu cesarza Nerona. Żył w czasach największego rozkwitu i największego upadku cesarstwa. Znany przede wszystkim jako autor Satyrykonu – pierwszej zachowanej w literaturze europejskiej powieści prozą, będącej ostrą satyrą na schyłkowy Rzym. Petroniusz był człowiekiem wyrafinowanego gustu, subtelnej ironii i olśniewającej inteligencji. Był także uczestnikiem życia politycznego – pełnił funkcję konsula i doradcy cesarza. Jednak zbyt wielka niezależność i popularność przyciągnęły intrygi. Oskarżony o spisek przeciwko Neronowi, został zmuszony do samobójstwa. Zgodnie z tradycją – odebrał sobie życie w sposób wyrafinowany i spokojny, urządzając pożegnalną ucztę, podczas której rozmawiał o sztuce, modzie i skandalach, a nie o własnej śmierci.
Petroniusz pozostał symbolem cywilizacji, która potrafiła ginąć ze stylem.