czeski

Tłumaczka prozy i dramatu z języka czeskiego, od lat specjalizująca się w przekładach współczesnych autorów czeskich. Jej tłumaczenia cenione są za precyzję, ucho do dialogu i wyczucie rytmu scenicznego. Potrafi zachować lekkość i komediowy puls oryginału, nie gubiąc sensów kulturowych ani emocjonalnych. W pracy translatorskiej unika „wygładzania” tekstu — interesuje ją język żywy, konfliktowy, czasem niewygodny. Amatorzy w jej przekładzie brzmią współcześnie, ostro i teatralnie, bez zbędnych upiększeń.

Doktor nauk o sztuce, teatrolożka, bohemistka, tłumaczka z czeskiego. Skończyła Wiedzę o Teatrze w warszawskiej Akademii Teatralnej, doktorat o dramatach Václava Havla napisała w Instytucie Sztuki PAN. Od roku 2006 pracuje w Instytucie Teatralnym, gdzie jest obecnie kierowniczką Biblioteki. Pracowała także w Polskiej Akademii Nauk. Jest członkinią Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury. Tłumaczy dramaty, powieści, eseje, publikuje artykuły o czeskim teatrze. Przełożyła utwory np. Martina Vopěnki, Ivany Myškovej, Petra Stančíka, Jiřígo Kámena, Petra Měrki, Václava Havla, Romana Sikory.

Dramaturżka, dokumentalistka. Absolwentka praskich szkół artystycznych (filmowej FAMU i teatralnej DAMU), studiowała także politologię na Uniwersytecie Gdańskim, skąd pochodzi. Propagatorka czeskiej dramaturgii w Polsce. W młodości działaczka i współpracowniczka NZS-u, Amnesty International, WiPu, Komitetu Helsinskiego, Solidarności Polsko-Czechosłowackiej, uczestniczyła w wydarzeniach 17 listopada w Alei Narodowej... W r. 2014 odznaczona medalem "Artis Bohemiae Amicis" przyznanym przez Ministra Kultury Republiki Czeskiej za "działalność na rzecz szerzenia dobrego imienia czeskiej kultury w kraju i za granicą". Otrzymała także Złoty Krzyż Zasługi od Prezydenta RP. Obecnie poświęca się medytacji, jodze i pracy w ogrodzie. Mieszka w Pradze oraz na wsi w południowych Czechach. Kilka miesięcy w roku spędza w Indiach oraz w podróżach dalekich i bliskich.

Tłumaczka jest również autorką sztuk oraz omówień zamieszczonych na naszej stronie.

Urodzony w 1981 roku na Zaolziu, w Czechach. Absolwent etnologii i antropologii kulturowej w Cieszynie. Tłumacz języka czeskiego, dziennikarz i publicysta, autor tekstów i wierszy. Nominacja do nagrody Jiřího Ortena za polsko-czeski zbiorek poetycki „Pusto" (2004).

Sztuka Gotowane głowy Marka Horoščaka w jego przekładzie miała swoją polską prapremierę 10 stycznia 2011 w Teatrze Capitol.

Tłumacz języka słowackiego i czeskiego, menedżer kultury, bibliotekarz. Pracuje w Miejskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu, gdzie m.in. organizuje polską część festiwalu Miesiąc Spotkań Autorskich. W latach 2009–2014 był wicedyrektorem Instytutu Polskiego w Bratysławie. W 2014 roku laureat Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus za przekład słowackiej powieści Pavla Rankova Zdarzyło się pierwszego września (albo kiedy indziej). Najnowsze przekłady z języka czeskiego to powieść Hana Aleny Mornštajnovej, Wrocław 2019, oraz dramat Olga (Horrory z Hrádečku) Anny Saavedry („Dialog”, nr 1/2020).
 

Ur. 1981. Absolwentka etnologii i filologii słowiańskiej w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz pięcioletniego programu Akademii Artes Liberales, w ramach którego studiowała na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Uniwersytecie Śląskim. W ramach stypendiów naukowych studiowała na Uniwersytecie Palackiego w Ołomuńcu, na Uniwersytecie Masaryka w Brnie oraz w Czeskiej Akademii Nauk w Pradze (Instytut Literatury Czeskiej).

Pracowała jako lektorka języka czeskiego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika i w Ústavu jazykové a odborné přípravy na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz jako lektorka języka polskiego w Czeskiej Telewizji oraz w praskich szkołach językowych. Prowadziła zajęcia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, na Uniwersytecie Wrocławskim oraz na Uniwersytecie Karola w Pradze. Obecnie pracuje jako metodyczka tłumaczeń społecznych w praskim stowarzyszeniu META oraz jako lektorka języka polskiego na Uniwersytecie w Pardubicach.

Od roku 2009 koordynuje tłumaczenia list dialogowych na potrzeby Przeglądu Filmowego KINO NA GRANICY. W zakresie tłumaczeń współpracowała także z wieloma innymi imprezami kulturalnymi (m.in. Mezinárodní filmový festival ANTROPOFEST, Praga 2012; Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT, Toruń 2007 i 2009; Přehlídka animovaného filmu PAF, Olomouc 2006 i 2007). Ma na swoim koncie tłumaczenia ponad 30 filmów.

Przekłady sztuk reprezentowanych przez ADiT: Petr Zelenka, Dubbing Street

Tumaczka z języka czeskiego, ur. 1976, doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Katedrze Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Artykuły: Centon a sprawa polska, "Topos" nr 1-2, 2005., Specjalność kuchni czeskiej, tekst do programu "Zwyczajnych szaleństw", reż. P. Szkotak, premiera: Teatr Polski w Poznaniu, styczeń 2005., Pisarz pod specjalnym nadzorem: przegląd polskich tłumaczeń prozy Bohumila Hrabala, "Slavia Occidentalis" nr 58, 2001, ss.217 - 228. , Jan Skácel z Kotlarskiej 35a czyli o domu i milczeniu w Europie Środkowej. Szkic o poezji z lat 1957 - 1962, "Slavia Occidentalis" nr 59, 2002., Poetyckie domy Jana Skácela, "Porównania" nr 1, 2005.

recenzje:

M. Kardyni-Pelikanová: Polsko-czeskie spotkania literackie, "Slavia Occidentalis" nr 58, 2001, ss.243-246.
P. Poslední: Hranice dialogu. Česká próza očima polské kritiky 1945-1995, SO nr 59, 2002.
Současné kontakty české a polské literatury, Opawa 2001 (materiały konferencyjne). SO nr 60, 2003, ss. 161 - 162.
P. Poslední: Měřítka souvislosti. Česká a polská literární kultura po roce 1945, Praha 2000, ibid., ss.162 - 165.

przekłady:

Gdyby wiersze miały drzwi. Antologia młodej poezji czeskiej, red. D. Dobiáš, wyd. ATUT, Wrocław 2005 [Przekłady poezji P. Kolmački, B. Chlibca i P. Petra].
J. Skácel: Droga do nas (Cesta k nám), Głos (Hlas), Jesień z Morawianami (Podzim s Moravany), Luty (Unor), Rada księżniczki Ciao (Co radí princezna Čau), Aniołowie (Anděle) - "Gazeta Malarzy i Poetów" nr 4, 2003, ss.12-13.
S. Tötösy de Zepetnek: Manifest Nowej Komparatystyki, "Porównania" nr 1, 2005.
J. Skácel: Harfa w śniegu; Jak Radio Czechosłowackie nagrywało słowika w Żidlochovicach, Najbardziej niebieski felieton, "Topos" nr 4, 2004.

w przygotowaniu:

Pochwała niedoskonałości. Marsjasz Zbigniewa Herberta i Jana Skácela, zbiór pokonferencyjny, Uniwersytet w Opawie, Republika Czeska, red. L. Martínek, 2007
Zakonnica w teatrze czyli feminizm po chrześcijańsku. O trzech sztukach Lenki Lagronovej, zbiór pokonferencyjny, Uniwersytet w Opawie, Republika Czeska, red. L. Martinek, 2007

nagrody:

2000 - II nagroda w Wydziałowym Konkursie Prac Magisterskich za pracę o Bohumilu Hrabalu
2002 - wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie na Esej dla Młodych Twórców, Sopot. Esej o współczesnej sztuce, zatytułowany Płaszcz świętego Bartłomieja
2005 - wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. C.K.Norwida 
2007 - wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie Prozatorskim, organizowanym przez KUL w Lublinie

stypendia:

1998 - Uniwersytet im. T.G. Masaryka w Brnie, Czechy
2004 - Uniwersytet Karola w Pradze, Czechy

przekłady sztuk:

Luboš Balák: Wnuk Szwejka, Śmierć Huberta Perny