Nowe sztuki, nowi autorzy

Całoczerwone

Szczerbowska, Małgorzata

Dramat jest dialogiem dwóch kobiet – lub dwóch aspektów tej samej osobowości. Kobieta 2 osiągnęła sukces, próbuje utrzymać swoje życie w ryzach, je tylko zdrowe posiłki, czyta ambitną literaturę, „oddycha tylko przez prawą dziurkę, żeby pobudzić umysł”. Z kolei Kobieta 1 to kobiecy everyman – mówi, że „nie stać ją na feminizm”, zatem nie zrezygnuje z pracy, w której musi przypodobać się szefowi. Ból ciała zabija lekami na Wszystkobolące, jednak prawdziwe cierpienie w sztuce jest cierpieniem egzystencjalnym.

Sprzedam

Szczerbowska, Małgorzata

Szczerbowska po raz kolejny tworzy intymną narrację – Sprzedam to zapis strumienia świadomości z autoironicznym zacięciem, wypełniony zadaniami „na wyobraźnię”, z potencjałem na formułę interaktywną podszytą tradycją stand up’u. W aktorskim slamie wyróżnia się jednak gorzki kontekst dotyczący kondycji kobiety-artystki o szerokim wachlarzu refleksji (napięcie, które rodzi się między teatrem a „teatrem życia codziennego”, blaski i cenie dwojako rozumianego „aktorstwa”, obawy przed stagnacją, wpisane poniekąd w zawód artysty).

Miejsce, którego nie ma

Szczerbowska, Małgorzata

Miejsce, którego nie ma jest jak literacki Ogród rozkoszy ziemskich – piękno sąsiaduje z brzydotą, narodziny ze śmiercią, a dookoła rozciąga się panoptikum ekscentrycznych postaci oraz dziwnych wizji i retrospekcji głównej bohaterki, czyli Marty.

Gitarzyści

Knutzon, Line

Komedia skrząca się absurdalnym humorem, będącym znakiem rozpoznawczym duńskiej autorki. Grupa przyjaciół, tytułowych gitarzystów, gromadzi się pod domem przyjaciela, Johna Hansensa, który zmarł w niewyjaśnionych, wybitnie nierockandrollowych okolicznościach (wiemy tyle, że „zamieszany” był w to toster). Muzycy chcą ustalić listę utworów na podwórkowy koncert in memoriam. Już na samym początku znajomi pogrążają się w słownych utarczkach dotyczących błahostek.

Zadra w sercu

Knutzon, Line

„Tak, HALO… TU HYNDE... Stoję tu w samym środku sennego koszmaru. Jestem zlana potem, wybrałam się w nocy w o wiele za daleką podróż, z zadrą w sercu i kuferkiem pełnym mdłości... HALO, DO DIABŁA! – TU HYNDE... Stoję tu w samym środku i kręcę się w kółko dookoła siebie samej – prześladowana przez znaki zapytania i myślniki… […] CHCĘ MIEĆ PRACĘ… SŁYSZYCIE?... PRAWDZIWĄ PRACĘ... Chcę wyjść za mąż, dbać o higienę i mieć dzieci […]”

Wkrótce nadejdzie ten czas

Knutzon, Line

W centrum sztuki stoi małżeństwo upiorne w swojej przeciętności, żyjące w stanie wielomiesięcznej abstynencji seksualnej. Ona, Rebekka, całymi dniami robi na drutach ocieplacze na jajka. On, Hilbert, wiesza „różne rzeczy” na tablicy ogłoszeń. Chcieliby usiąść i podyskutować o ważkich sprawach jak normalni ludzie, ale nie mają żadnych poglądów. Pewnego dnia pada propozycja, że będą zamieniać się rolami skrajnych prawicowów i lewicowców. Bez skutku. Na zawsze pozostaną w idealnym, przeciętnym środku – czyli nigdzie.

Knutzon, Line

Line Knutzon, zdjęcie Mikkel Tjellesen

Duńska aktorka i dramatopisarka, ur. w 1965 r. Przełom w jej karierze nastąpił w 1991 r., kiedy zadebiutowała sztuką Zadra w sercu, która zapewniła jej miejsce wśród najbardziej znaczących przedstawicieli nowej duńskiej dramaturgii i głosów Pokolenia X. Knutzon zderza dynamikę, komizm, czasami elementy niemal farsowe – z poetyckością, głosem wściekłości, absurdem, groteską, fragmentami baśniowymi i metaforami zaczerpniętymi z podświadomości.

raj.głód

Köck, Thomas

Druga część trylogii klimatycznej, której pierwsza była czytana w czerwcu 2017 roku w Teatrze Żydowskim pod opieką reż. Karoliny Kirsz. O ile w pierwszej autor pokazał procesy wywołujące zmiany społeczne, ekonomiczne i ekologiczne o zasięgu globalnym, w drugiej skupił się na losach wybranych jednostek.

Wykrywacz kłamstw

Sigariew, Wasilij

Przeciętne mieszkanie w „domu bez numeru”, stary telewizor „Horyzont”, bukiecik ususzonych astrów. W tym mało zachęcającym anturażu żyje małżeństwo – notorycznie przepijający wszystkie pieniądze Borys oraz histeryczna Nadia. Portret rosyjskiej czernuchy zostaje jednak przełamany przez wartką akcję i ogromną dozę humoru. Wykrywacz kłamstw to przewrotna komedia małżeńska, w której okazuje się, że zarówno kłamstwo, jak i chęć odkrycia prawdy mogą być upojnym narkotykiem zmieniającym się w truciznę.