język polskijęzyk angielski

Co nowego

Nasz bohater jest jedynym Marcelem w szkole, co jest dość niekorzystne, bo po pierwsze odczuwa dyskomfort z powodu dziwności imienia, a po drugie, gdy nabroi jakiś Marcel – od razu wiadomo, że to on. Sytuacja zmienia się… na gorsze, gdy w klasie pojawia się jego imiennik, duży i silny, który bezceremonialnie odbiera Marcelowi imię, żądając, by je zmienił na ksywkę. Któregoś dnia Marcel spotyka Sprzedawcę Marzeń, który za marną pensję pracuje u Smoka. Sprzedawca Marzeń reklamuje płatki „Smocze Śniadanie bez Cukru”.

Na siatkówce ludzkiego oka jest „ślepy” punkt, luka w polu widzenia, którą złudnie wypełnia nasz mózg, stwarzając pozór pełni obrazu. Niepełny obraz budziłby nasz niepokój, więc skrzętnie łatamy lukę – szybko i łatwo doklejamy, doszywamy, definiujemy nieznane – nie wiedząc, że tak naprawdę widzimy tylko wycinek świata – nasz wycinek. A co, gdyby tak skleić wszystkie wycinki w jedną całość?

Co zrobić z uczniem, który szczegółowo opisuje mordowanie ludzi? Ocenić kompozycję? Wezwać psychologa, policję, rodziców? Dziennikarz Frasobliwy, występujący zarazem w roli telewizyjnego komentatora i konferansjera cudzego nieszczęścia, urządza publiczności sprawdzian z odpowiedzialności. A dorośli mają swoje problemy. W liceum właśnie odbyło się zebranie rodziców, które szybko przeistoczyło się w publiczny proces nauczycieli. Prokuratorka, matka jednej z uczennic, żąda naprawienia szkoły w ciągu tygodnia.

Niewielkie mieszkanie w Londynie staje się miejscem doskonale zaplanowanej pułapki. Pod nieobecność męża niewidomą Susy odwiedzają kolejni nieznajomi. Każdy z nich przedstawia inną wersję wydarzeń, lecz wszystkich interesuje tajemnicza lalka, która przypadkiem trafiła do mieszkania. Pozornie uprzejme pytania szybko przeradzają się w manipulację, zastraszanie i bezwzględną grę, której prawdziwe zasady Susy musi odkryć, zanim będzie za późno. 

Wszystko zaczyna się zupełnie zwyczajnie. Dwa zaprzyjaźnione ze sobą „od zawsze” małżeństwa około pięćdziesiątki – Roma z Witkiem i Lidka z Pawłem – spędzają wspólnie luksusowe, leniwe wakacje w meksykańskim nadmorskim kurorcie. Słońce, plaża, restauracje i sporo szampana. Małżonkowie relaksują się i nic szczególnego nie wydarza się do chwili, gdy… Podczas jednego z mocno zakrapianych wieczorów podśpiewująca wesoło kolędy Roma wyjawia przyjaciołom skrywany przez ponad dwie dekady sekret.

Mistrzyni Polikarpini i Śmierszcz nazywają siebie „parą objaśniaczy” i od początku pozostają na scenie. Zapowiadają, że rodzinny dramat zbudują według dawnych zasad dramaturgii: ekspozycji, perypetii i katastrofy, przywołując Horacego, Freytaga i de Quinceya, a przy okazji komentując współczesny teatr, język, polityczną poprawność i obyczajowość. Nie są neutralnymi narratorami. Mają własne poglądy, przerywają sceny, dopowiadają ich znaczenie i stale przypominają widzowi, że uczestniczy w przedstawieniu skonstruowanym po to, aby przeprowadzić określony spór.

Tolle, lege! Tolle, lege! rozpoczyna Kot Pstrot z Wyznaniami św. Augustyna pod pachą. Tytułowe „weź i czytaj” zapowiada historię człowieka, dla którego lektura stanie się sprawą życia i śmierci. Kot przypomina najpierw spalenie Giordana Bruna na Campo de’ Fiori, a następnie przenosi akcję do Amsterdamu. Przybywa tam z Portugalii Gabriel da Costa wraz z matką i rodzeństwem. Rodzina pochodzi z Żydów przymusowo nawróconych na chrześcijaństwo i chce powrócić do religii przodków.

Urodziła się w 1952 roku w Gdyni. Ukończyła matematykę na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie jej praca magisterska dotyczyła logiki matematycznej, a następnie pracowała jako nauczyciel akademicki w Instytucie Matematyki Politechniki Gdańskiej. Po wyjeździe z Polski w 1981 roku mieszkała w Niemczech, gdzie zajmowała się literaturą, współredagowała niemieckojęzyczne czasopismo literackie "Tasten" i prowadziła małą oficynę wydawniczą publikującą lirykę oraz prozę poetycką autorów z Nadrenii-Westfalii. W 2002 roku uzyskała tytuł M.A.

Marina ma pięćdziesiąt dwa lata, męża, troje dorosłych dzieci i zamiar, który wygląda zarazem komicznie i podejrzanie poważnie: chce po raz pierwszy w życiu naprawdę się upić. Nie wypić kieliszek, nie rozluźnić się towarzysko, tylko sprawdzić, co stanie się z kobietą, która przez lata była rozsądna, odpowiedzialna i trzeźwa. Alkohol działa tu jak maszyna prawdy, ale jej właściwy mechanizm ujawnia się dopiero pod koniec.

Ronja przychodzi na świat w noc wielkiej burzy, podczas której piorun rozdziela na pół zamek jej ojca, herszta zbójców Mattisa. Dorasta wśród zbójników, ale jej prawdziwym domem szybko staje się otaczający zamek las – piękny, dziki i pełen niebezpiecznych stworzeń. To tam poznaje Birka, syna Borki, największego wroga jej ojca. Wbrew trwającej od lat nienawiści między rodami dzieci zaprzyjaźniają się i stają sobie coraz bliższe.