język polskijęzyk angielski

Sztuki

Galceran, Jordi

Wszystko zaczyna się zupełnie zwyczajnie. Dwa zaprzyjaźnione ze sobą „od zawsze” małżeństwa około pięćdziesiątki – Roma z Witkiem i Lidka z Pawłem – spędzają wspólnie luksusowe, leniwe wakacje w meksykańskim nadmorskim kurorcie. Słońce, plaża, restauracje i sporo szampana. Małżonkowie relaksują się i nic szczególnego nie wydarza się do chwili, gdy… Podczas jednego z mocno zakrapianych wieczorów podśpiewująca wesoło kolędy Roma wyjawia przyjaciołom skrywany przez ponad dwie dekady sekret.

Gralińska, Joanna

Mistrzyni Polikarpini i Śmierszcz nazywają siebie „parą objaśniaczy” i od początku pozostają na scenie. Zapowiadają, że rodzinny dramat zbudują według dawnych zasad dramaturgii: ekspozycji, perypetii i katastrofy, przywołując Horacego, Freytaga i de Quinceya, a przy okazji komentując współczesny teatr, język, polityczną poprawność i obyczajowość. Nie są neutralnymi narratorami. Mają własne poglądy, przerywają sceny, dopowiadają ich znaczenie i stale przypominają widzowi, że uczestniczy w przedstawieniu skonstruowanym po to, aby przeprowadzić określony spór.

Gralińska, Joanna

Tolle, lege! Tolle, lege! rozpoczyna Kot Pstrot z Wyznaniami św. Augustyna pod pachą. Tytułowe „weź i czytaj” zapowiada historię człowieka, dla którego lektura stanie się sprawą życia i śmierci. Kot przypomina najpierw spalenie Giordana Bruna na Campo de’ Fiori, a następnie przenosi akcję do Amsterdamu. Przybywa tam z Portugalii Gabriel da Costa wraz z matką i rodzeństwem. Rodzina pochodzi z Żydów przymusowo nawróconych na chrześcijaństwo i chce powrócić do religii przodków.

Martinić, Ivor

Marina ma pięćdziesiąt dwa lata, męża, troje dorosłych dzieci i zamiar, który wygląda zarazem komicznie i podejrzanie poważnie: chce po raz pierwszy w życiu naprawdę się upić. Nie wypić kieliszek, nie rozluźnić się towarzysko, tylko sprawdzić, co stanie się z kobietą, która przez lata była rozsądna, odpowiedzialna i trzeźwa. Alkohol działa tu jak maszyna prawdy, ale jej właściwy mechanizm ujawnia się dopiero pod koniec.

Lindgren, Astrid

Ronja przychodzi na świat w noc wielkiej burzy, podczas której piorun rozdziela na pół zamek jej ojca, herszta zbójców Mattisa. Dorasta wśród zbójników, ale jej prawdziwym domem szybko staje się otaczający zamek las – piękny, dziki i pełen niebezpiecznych stworzeń. To tam poznaje Birka, syna Borki, największego wroga jej ojca. Wbrew trwającej od lat nienawiści między rodami dzieci zaprzyjaźniają się i stają sobie coraz bliższe.

Vögel, Stefan

Głównymi bohaterami Dopóki śmierć nas… są Gregor i Helena, małżeństwo u skraju wytrzymałości. Małżonkowie nie są już w stanie się znieść. Gregor całe dnie spędza na grze w golfa i rozglądaniu się za coraz młodszymi dziewczynami, a Helena zdradza go z jego byłym najlepszym przyjacielem, prawnikiem Pascalem. Jedynym powodem, dla którego wciąż są razem, jest ogromny spadek po rodzicach Heleny, który w wypadku rozwodu zostałby podzielony między nimi po równo.

Somerville, Paul

Maria dobija czterdziestki. W pokoju nauczycielskim szkoły, w której pracuje, odczuwa dyskomfort, będąc jedyną niezamężną nauczycielką. Pragnie rodziny i stabilizacji, ale w trwającym od czterech lat związku z Robertem, profesorem socjologii, raczej tego nie znajdzie. Robert jest skupiony na swojej pełnej intelektualnego bełkotu twórczości, wykorzystując Marię jedynie do zapewnienia sobie komfortu życia. Jerzy, inżynier wiertnictwa, jest idealistą. Wierzy w szczerość i zaufanie w związku. 

Turrini, Peter

Zdobywającego rozpoznawalność i uznanie Franza Schuberta dręczą wątpliwości i zniechęcenie. Z jednej strony społeczeństwo wiedeńskie postrzega go jako „boga muzyki”, z drugiej zaś nie jest w stanie osiągnąć osobistego szczęścia i spełnienia. Nieśmiałość i powściągliwość uniemożliwiają mu wyznanie swoich uczuć ukochanej kobiecie, brak przekonania co do siły własnego talentu odbiera radość tworzenia, a kompleksy dotyczące wyglądu nakazują mu porównywać się z innymi mężczyznami.

Zdunik, Michał

Niedokończony koncert skrzypcowy Michała Zdunika jest dramatem inspirowanym życiem Józefa Chasyda, polskiego skrzypka żydowskiego pochodzenia, cudownego dziecka i artysty, którego błyskotliwą karierę przerwały choroba, wojna i brutalne procedury dawnej psychiatrii. Autor nie pisze jednak scenicznej biografii ani dokumentalnej rekonstrukcji.

Zdunik, Michał

Powrót Izaaka Michała Zdunika zaczyna się tam, gdzie biblijna opowieść o ofiarowaniu syna zwykle milknie. Abraham wraca z góry, ale Izaaka nie ma jeszcze w domu. Sara czeka, przekonana, że syn został poświęcony. Myśli o jego pokoju, ubraniach, rowerze, pustym miejscu przy stole i życiu, w którym go już nie będzie. Abraham oznajmia, że Izaak żyje: anioł powstrzymał nóż, a zamiast syna złożony został baran. Ojciec chce jeść. Matka chce zobaczyć dziecko.