język polskijęzyk angielski

Co nowego

Ur. w 1958 r. aktor, reżyser, tłumacz, producent i autor. Absolwent PWSFTviT w Łodzi. Aktor Teatru Horzycy w Toruniu, Teatru na Targówku, Teatru Nowego w Łodzi, solista Operetki Łódzkiej. Od roku 1989 żyje z rodziną w Salzburgu w Austrii. Od 30 lat gra (300 ról), reżyseruje, tłumaczy, pisze, uprawia sport.

Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” im. Stefana Karskiego w Kielcach 

Czytania odbędą się 14, 15, 17 i 18 października w ramach projektu dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Bohater nowej sztuki Michała Zdunika – Stanisław Misakowski, urodzony jako Władimir Fieofanowicz Diemianok – to polski poeta i prozaik ukraińskiego pochodzenia. W jego historii w przerażający sposób odbijają się tragedie dwudziestego wieku. Mężczyzna został bezpośrednio doświadczony zarówno przez sam koszmar wojny, jak i zbrodnicze totalitaryzmy. Został wcielony do Armii Czerwonej, trafił również do niewoli niemieckiej.

Sztuka 31 ejakulacji to cykl dziesięciu monologów Erica Bogosiana, opracowanych i przetłumaczonych przez Sławomira Michała Chwastowskiego. Wszystkie z nich dotyczą tytułowego wytrysku, a także związanego z nim odczucia seksualnej przyjemności. Jednak, jak pokazuje w poszczególnych odsłonach dramat Bogosiana, męska ejakulacja może przybierać naprawdę bardzo różne formy. Amerykański autor ormiańskiego pochodzenia portretuje mężczyzn, czerpiących erotyczną przyjemność z nieraz nieoczywistych, zaskakujących czy wręcz przerażających sytuacji. 

Eric Bogosian to autor niezliczonej liczby monologów uwielbianych przez aktorów. W 2014 roku zostały one wydane nakładem wydawnictwa Theatre Communications Group w zbiorze podsumowującym dzieło autora. Jak się jednak okazuje, projekt 100 (monologów) ma jeszcze większy rozmach. Na specjalnej stronie internetowej https://100monologues.com co tydzień umieszczane są kolejne teksty amerykańsko-ormiańskiego autora.

Jedna z najsłynniejszych sztuk Erica Bogosiana po swojej prapremierze na off-Broadwayu w 1990 roku doczekała się słynnej realizacji filmowej. Zarówno w samym spektaklu, jak i ekranizacji, wystąpił sam autor sztuki. Zaledwie kilka lat później w Polsce utwór został wystawiony przez Jacka Orłowskiego (z Bronisławem Wrocławskim w obsadzie) w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi.

Akcja dramatu rozgrywa się w bliżej nieokreślonej przestrzeni i jest zapisem swego rodzaju dziennika bohatera - białego mężczyzny w tzw. średnim wieku.